De eerste van de drie grote waarheden “Alles is veranderlijk” wordt soms beschreven als  'alles is vergankelijk'. Een klein verschil in woord, maar de betekenis wordt wel totaal anders.
De letterlijke vertaling vanuit het Pali is: “'alle verschijnselen die zich in deze wereld voordoen zijn niet blijvend”. Niets bestaat dus in een onveranderlijke, vaste, gefixeerde vorm.

De moderne wetenschap heeft bewezen dat de zon, die ons de indruk geeft aan het firmament te staan zonder ooit te veranderen, in werkelijkheid toch elk ogenblik geweldige veranderingen ondergaat. Levende materie (met uitzondering van de hersencellen en de eicellen van de vrouw) hebben een maximale levensduur van 7 jaar. Na die periode is elke cel vervangen. Daar komt bij dat iedere cel in ons lichaam voortdurend in verandering is, alhoewel wij ons dat niet bewust zijn.
Levenloze materie gaat kapot, verweerd en lost op.
Je beste vriend kan door één enkele daad je grootste vijand worden. Groots geluk kan door één gebeurtenis groots verdriet worden. Ook weet iedereen door ondervinding hoe ons lijden, onze droefheid of onze vreugde plotseling in een ander gevoel kan omslaan.  

Gautama de Boeddha wees ons op deze grote waarheid omdat hij begreep dat gehechtheid één van de drie bronnen van lijden was. Wij hechten ons aan materie en aan niet materie. We proberen beide in stand te houden. Relaties te behouden, situaties voort te laten bestaan, positieve gevoelens te behouden, etc.. Door ons te wijzen dat alles veranderlijk is liet hij ons zien dat gehechtheid altijd uitmond in lijden. Omdat niet blijft bestaan zoals het was en zoals wij dat willen. Maar deze grote waarheid laat ons nog meer zien, het doet ons beseffen hoe innig we verbonden zijn met onze en dat we eendrachtig met hen moeten samenleven. Waarom is dit zo?  

Als we kijken naar de evolutieleer, dan ontstond ongeveer  2 miljard jaar geleden de eerste levende wezens. Dat waren heel eenvoudige, eencellige, micro organismen. Hoewel deze uiterst kleine levensvormen blootgesteld werden aan overstromingen, aardbevingen, vulkanische uitbarstingen, hevige hitte en koude, heeft dit alles ze toch niet kunnen verdelgen; niet alleen zijn ze blijven bestaan, maar ze hebben zich vermenigvuldigd en zijn geëvolueerd tot steeds ingewikkelder en meer volmaakte levensvormen. Het is tegenwoordig een algemeen aangenomen theorie dat het leven zich heeft ontwikkeld van organismen zoals de amoebe tot insecten, vissen, reptielen, amfibieën, vogels, zoogdieren en tenslotte de mens. Maar de mens zoals wij nu zijn is slechts een momentopname in die evolutie. We zullen door evalueren tot….
Een duidelijker voorbeeld dat alles veranderlijk is, is er niet.  

Ik ga nog een stap verder. Laten we nog even terugdenken aan de vorming van de aarde voor het ontstaan van het eerste levende wezen - hoe de hele aardbodem bedekt was met een massa gesmolten lava en metalen, hoe gassen en dampen de lucht vulden. Laten we dan bedenken hoe de eerste levende wezens zich verdeelden in planten en dieren, hoe deze laatste zich dan geleidelijk ontwikkelden tot insecten, vissen, amfibieën, vogels, zoogdieren en tenslotte tot de mens, dan zullen we inzien dat ook hout, stenen, metaal en alle andere substanties in deze wereld uiteindelijk uit dezelfde oerstof voortkomen als wijzelf. Van dit standpunt bezien zijn alle planten, vogels en dieren in zekere zin aan ons verwant. Zo kunnen we zelfs een natuurlijke genegenheid opvatten voor planten, insecten, vogels en dieren. Als wij erkentelijkheid voelen jegens deze schepselen, hoeveel te meer moeten wij dan dankbaar zijn tegen over onze ouders, onze grootouders, onze familieleden en tegenover de zielen van onze overleden voorouders, maar ook onze naasten, vrienden, kennissen, bekenden en onbekenden tot onze vijanden aan toe. Als we zo over de evolutie nadenken, zullen we dit geleidelijk helder inzien en dit steeds dieper beseffen.  

In de letterlijke zin van het woord zijn alle dingen in dit grote heelal aan elkaar verwant. Niet in een onveranderlijke, vaste, gefixeerde vorm, maar beweeglijk. Alles is veranderlijk.

.

.