De systematiek is opvallend.
De regels van boven naar beneden geven achtereenvolgens de basisklinkers, vijf regels medeklinkers (hard, hard geaspireerd, zacht, zacht geaspireerd, neusklanken), de halfmedeklinkers, sisklanken en als laatste de ha.

De kolommen geven van links naar rechts de plaats in de mond - van achter naar voren - gutturaal, palataal, cerebraal, dentaal en labiaal.
Voor enkele klanken (b.v. de a en de cerebrale na) worden soms ook andere tekens gebruikt.

De gegeven translitteratie is het systeem van Sir Monier-Williams, eind 19e eeuw. Er zijn andere systemen, zoals Harvard-Kyoto, dat gebruikt wordt in de electronische versies van het Monier-Williams Sankriet-Engels woordenboek:

.

.

.